Zaterdag 10-2-2024
Met een grote delegatie reizen we af naar Soest waar vandaag het ranglijsttoernooi voor C licenties gespeeld zal worden. Ook of moet ik zeggen zelfs de voorzitter is van de partij. Ieder spelend kind heeft een coach toebedeeld gekregen. Onze delegatie ziet er als volgt uit:
JO 11: - Samuel (coach Willem maar die werd na 1 game ingewisseld voor papa Mischa, Samuel was niet te spreken over Willem’s tactische inzichten.
JO13: - Oskar (coach papa Remco). - Sem (coach Charlotte). - Jasper (coach papa Jeffrey).
JO15: - Thomas (coach Mischa maar dat werd na 1 wedstrijd dus noodgedwongen Willem).
- Jelle (coach ondergetekende). - Lars (coach Kevin Paarhuis).
Acht uur s’ochtends rijden we aan vanuit respectievelijk Veldhoven en Eindhoven. Bij binnenkomst wordt duidelijk dat deze dag niet geschikt is voor de prikkelgevoeligen onder ons. Uit de speakers klinkt luide maar vooral slechte muziek die wordt begeleid door een ceremonie van zo’n 150 inspelende jongeren en met elkaar kletsende mensen. Ik moet echt even een knop omzetten, eerst maar eens koffie dus dan kom ik om 10:00 uur wel terug als de wedstrijden beginnen.
Voor mijn gevoel ren ik van hot naar her. Als Jelle speelt kan ik Lars en Thomas met een schuin oog in de gaten houden, achter ons verkoopt Samuel zijn huid duur en voor in de zaal spelen Sem, Jasper en Oskar die ik waar ik kan ga aanmoedigen. Na de poulefase houdt het voor Sem, Oskar en Thomas op.
Met alle drie 1 winstpotje in de poule zit het spelen er voor hen op. Van wat ik heb meegekregen en heb gehoord hebben zij zeer verdienstelijk gespeeld en zat er niet veel meer in.
Genoeg aanknopings-en leerpunten voor de toekomst rijker kunnen zij zich richten op het aanmoedigen van de overgebleven strijders en dat hebben zij met verve gedaan!
Een paar opvallende zaken over die poulefase:
Lars speelt tegen een jongen die serveert met links om vervolgens, net zo makkelijk, verder te gaan met zijn rechtse hand.
Het niveau in de poulefase ontstijgt zo soms het campingniveau nauwelijks, er schijnen kinderen met een rating van 0 of een rating van 1 mee te spelen. Ach, als ze maar lol hebben. Richard Schoofs en zijn vrouw komen zelfs ff langs om aan te moedigen, ondanks dat het carnaval is! Erg tof!
Goed, verder met de wedstrijden. Jasper treft in zijn kwartfinale Tom de Blouw en weet een 2-1 achterstand keurig om te buigen in een 3-2 winst. Zijn tegenstander is dusdanig van streek dat hij 3 kwartier later nog steeds rode oogjes heeft en niet aanspreekbaar is.
In de halve finale treft Jasper een oude bekende, noppenkoninkje Jonathan Heringa weet net als in Tilburg aan het langste eind te trekken. In de derde game, bij een 1-1 stand lijkt het tij zich te keren in het voordeel van Jasper maar daar wil Jonathan niets van weten. Gedecideerd maakt hij de achterstand ongedaan en trekt hij de volgende 2 games naar zich toe. Jasper toont zich een waardig verliezer en met een gelaten lach schudt hij Jonathan de hand. Wetende dat Jasper nog hinder ondervond van zijn blessure maar vooral wetende dat hij volgend jaar nog steeds O11 is, lijkt het een kwestie van tijd aleer Japer zijn B licentie gaat halen.
Samuel weet zich ondanks 2 verliespartijen van de 4 in zijn poulefase en ondanks het ontslaan van zijn coach, toch te plaatsen voor de kwartfinale. Ook hij treft een oude bekende namelijke de sympathieke Aviv Thatithoti van Flash. Waar 2 weken eerder in de competitie nog eenvoudig gewonnen werd van Aviv, waren de rollen nu omgedraaid. Met een afgetekende 3-0 liet Aviv Samuel kansloos. Kenmerkend voor Samuel is dat hij werkelijk briljante ballen afwisselt met, zeg maar, iets minder briljante ballen. Consistent een bal op tafel houden zonder deze spectaculair langs de lijn danwel de sporthal uit te slaan, is nog lastig voor hem. Maar ook Samuel mag nog een jaartje in dezelfde klasse verder en gezien zijn ontwikkelingscurve kan het ook haast niet anders dan dat die B licentie een kwestie van tijd is.
Jelle (1ste geplaatst) wordt tweede in zijn poule achter Tijn Hendriks van Never Despair. Gezien het aantal deelnemers moet Jelle nog een achtste finale spelen. Tegen Michael Zeng komt hij niet in gevaar, Jelle wint met 3-0. In de kwartfinale wacht ook hem een oude bekende, angstgegner Kyan Nijssen van Middelburg. Deze flegmatieke tweeling toont zich een nog grotere muur dan Jelle. Jelle vindt het maar lastig om geen spannende wedstrijden te spelen en zelfs zijn vader, die toch bekend staat als de relaxedheid zelve, kent tijdens deze wedstrijd pieken in zijn hartslag welke menig dokter als riskant zou beschouwen.
Het schijnt dat mama Rinske , die vanuit Eindhoven de live ticker volgt, ook aan het zuurstof moest. Beide jongens maken grote achterstanden in games ongedaan en winnen die games maar uiteindelijk trekt Kyan met 3-2 helaas toch aan het langste eind.|
Sneu voor Jelle die er zoveel voor doet, er zo hard voor werkt en had gehoopt op de B licentie dit jaar omdat dit volgend jaar in de O17 klasse nog lastiger wordt. Maar ook voor Jelle is er goed nieuws! Het kan namelijk niet anders dat iemand met een inzet als die van Jelle, vroeg of laat beloond gaat worden. Bij sommige duurt het gewoon wat langer, die wandelen een eigen pad waarbij veel weerstand overwonnen moet worden. Toevallig zijn dit wel de paden die uiteindelijk het meeste opleveren dus Jelle: blijf hard werken aan je ‘tekortkomingen’, onderhoud je kwaliteiten en mits je er plezier in blijft behouden dan ga jij er echt wel komen. Het was wederom fijn om jouw coach te mogen zijn, vandaag.
Goed! Lest best! Of moet ik zeggen Lars best!
De tafeltennissende Messi, de Timo Boll van Veldhoven heeft vandaag het toernooi gewonnen. Maar dat niet alleen! Lars heeft, en ik ken ‘m toch al even, zijn beste tafeltennis laten zien. Met speels gemak wordt hij eerste in zijn poule, alleen de goed spelende Boris Jeuken van SVE maakt het hem moeilijk maar juist op die momenten toont Lars zich de soepele en gefocuste kat die hij is.
In de achtste finale wordt met twee vingers in de neus Maarten van Dodeweerd aan de zegekar gebonden. De in mijn ogen beste pot van de dag speelt hij in de kwartfinale tegen Thijs Mulder. De lange noppen van Thijs dwingen Lars tot het hebben van geduld en het maken van de juiste keuzes en juist dit voert hij perfect uit. Zelf vond Lars het zijn minste pot van de dag (zo zie je maar weer), hard werkend voor ieder punt ervoer hij het als moeizaam. Maar hoe knap is het om van iemand te winnen die niet alleen erg vast is maar ook met materiaal speelt waar je nauwelijks ooit tegen gespeeld hebt? Razend knap dus! In de halve finale wacht Kyan, niet alleen droeg deze de verse scalp van Jelle nog in zijn handen maar ook het laatste onderlinge treffen tussen de twee werd in het voordeel van de Zeeuw beslecht. Alsof dit nooit gebeurd was, alsof er een volslagen vreemde aan de overkant van de tafel stond, zette Lars zijn klauwen in Kyan en liet hem met 3-0 radeloos en verslagen achter.
Finale! Holy Moly!
Lars mag het opnemen tegen de uitermate sympathieke Fhilippe van den Heuvel. De erg fris en agressief spelende Fhilippe gaat er vandoor met de 1ste game en neemt in de tweede game een behoorlijke voorsprong. Kenmerkend voor Lars is dat hij inmiddels iets weet om te zetten, iets weet te veranderen waardoor hij nooit voorspelbaar wordt. Zo ook tegen Fhilippe. Hij komt sterk terug in de tweede en wint deze met 11-9. Vanaf dat moment domineert hij de finale en slechts op matchpoint of beter gezegd tournamentpoint zie ik Lars even verkrampen. Met wat extra diepe ademteugen, neemt hij wat langer de tijd. Met een rustige rally weet hij op 10-8 toe te slaan! De B licentie is een feit! Lars wordt bestormd door zijn clubgenoten die hem een verdoende ‘Jonas’ geven. Niet alleen dat, ook mag Lars de volgende dag deelnemen aan het B toernooi. Na een snel telefoontje van hem met zijn ouders en ik met mijn vrouw en zijn ouders spreken we af daar samen heen gaan.
Het is niet eens zozeer de toernooiwinst van Lars die deze dag zo fantastisch maakt, natuurlijk is dat de kers op de taart. Wat mij vooral bijblijft is het met een grote groep gezamenlijk optrekken, het aanmoedigen van elkaar, het delen van lief en leed met elkaar, lol hebben met elkaar en niet te vergeten de Mac op de terugweg.
Dat zijn de elementen die maken dat deze loodzware dag (vergis je niet, 8 uur ‘s-ochtends vertrekken, half 9 ‘s-avonds thuis) uiteindelijk aanvoelt als een feestje!
Dank jullie wel daarvoor, allemaal!
Theo.
Ps: Lars heeft zondag zijn huid erg duur verkocht. Tegen spelers met stuk voor stuk een hogere rating (die vermaledijde k#@te rating!) heeft hij 1 van zijn 4 potjes gewonnen en anderen het vuur aan de schenen gelegd. Met zijn talent en zijn instelling beloofd dat erg veel voor de toekomst!
