Competitieverslag

Het is 2017, maar afgelopen vrijdagavond zijn we 80 jaar terug de tijd in gestapt toen we ’t Rad instapte van Elshout. ’t Rad is een soort gemeenschapshuis naast de kerk. De “zaal” en kantine/bar zijn één geheel. Eerst de bar met daarnaast een soort familie tafel om met zijn allen aan te zitten. Dan op een meter of 3 meteen de eerste tafel/centercourt. Achter dat eerste centercourt het tweede centercourt en daarna meteen een podium. Het gekke was dat we dwarsdoor het eerste centercourt moesten lopen om bij het tweede te komen. En laten wij nu op het tweede moeten spelen. Iedereen bleef daar overigens uiterst relaxt onder. We wachten steeds netjes het punt op centercourt 1 af om vervolgens al ‘let’ roepend de oversteek te maken naar onze tafel.

Na een bakje koffie moesten we ons maar eens om gaan kleden. We werden via centercourt 1 en 2, via het podium naar beneden gestuurd om vervolgens onder het podium uit te komen bij de kleedkamer. Je krijgt meteen allerlei associaties als je je in zo’n oude kelder bevind. Ik heb Joost dan ook beloofd dat het douchen een bijzondere belevenis zou gaan worden die avond ;-). 

Frank van Logten, Luck van Wanrooij en André van Hulten. Het drietal van TTVE deze avond. Tijdens de thuiswedstrijd mochten we met 9-1 winnen, maar hadden het gevoel dat het uit wel eens een ander verhaal kon worden. Toch was dit een verkeerde inschatting, want ook in Elshout mochten we weer met 1-9 winnen. Nu zat eerste klasse behoud er voor Elshout er al een tijdje niet meer in, dus dat zal echt wel een rol hebben gespeeld. De aanhoudende blessure van Luck aan zijn pols is hier ook zeker debet aan. Beterschap Luck! We waren ook nog eens op tijd klaar, waardoor we al rond 23.00 uur aan de familie tafel konden plaatsnemen. Op centercourt 1 waren ze nog volop bezig, maar dat bleek hun niet te deren. Nu hadden ze nogal wat lach salvo’s te verwerken, want wat bleek. Die Frank van Logten blijkt een verrekkes goeie moppentapper te zijn. De ene na de andere rolde eruit, waarbij zelfs een demonstratie van pinguinsex niet geschuwd werd. Met zijn broek op de enkels waggelde hij een stukje door de zaal heen. Het was een feest hem bezig te zien. 

Ik hoorde mijzelf informeren of Elshout ook een shoarmatent rijk was. Dit bleek niet het geval, maar Drunen daarentegen wel. André begon ook spontaan te stralen, want die had zijn zinnen gezet op een broodje shoarma met extra vlees. Onze Box kon wel een pizza op, Joost en ik zijn voor de kapsalon gegaan dit keer. Frank en zijn broer bleken vaste klant in Drunen, dus die ging dat wel even regelen. Half uurtje/drie kwartier zei de shoarmabakker. Toch vind ik dat apart, want het maakt blijkbaar niet uit waar je shoarma besteld en of ze uit Amsterdam moeten komen of om de hoek, het is altijd een half uurtje/drie kwartier bij die mannen! Je zou zeggen, dat als ze dat tegen iedereen zeggen er iets fout gaat in de planning, maar toch klopt het altijd! Mijn brein zal wel niet toereikend genoeg zijn om dat te kunnen snappen. 

Na nog wat moppen en raadsels nog even de kelder van Elshout in. Er was maar één douche, dus heb ik mij naar de vrouwenkleedkamer bewogen. Ook daar maar één douche, maar deze was heerlijk. 02.15 maar weer eens richting huis, want ik moet alweer bijna naar de zwemles van onze zoon. 

Heren van Elshout, heel hartelijk dank voor de gezellige avond. Wij houden er goede herinneringen aan over. Heel veel succes in de tweede klas volgend jaar en dan zorgen dat jullie weer snel terug zijn in de eerste, zodat we deze avond over kunnen doen!

D.

  Deel dit artikel